Късметът
Имало едно време в едно село баща и син. Бащата бил много добър ковач, а момчето му помагало и учело занаята. Минали години. Момчето пораснало, станало момък за чудо и приказ, а също и много добър ковач. Един ден баща му решил, че вече е време синът му да се отдели и да има собствена ковачница. Речено – сторено. Започнал момъкът да работи отделно в своята ковачница. Работа имало много. По цял ден се трудил, но едва свързвал двата края. Минали се година, две, три, а той все така работел от тъмно до тъмно, без да може да се замогне. Ядосал се един ден и решил да отиде в Голямата планина да пита Господ в какво е прегрешил, че не му върви в работата. Тръгнал и когато стигнал до Голямата планина, го пресрещнал един светец. Попитал го той: - Кажи, сине, що дириш тук? - Искам да попитам Господ защо ме наказва да работя от тъмно до тъмно, а едва да изкарвам за единия хляб? – отговорил момъкът. - Не може така, сине, всеки, който дойде, с Господ да разговаря. Ти се скрий ...